Dag 15-16-17

Dag 15
Wat een dag. De wekker ging al om half 7 en naar een koude douche was ik nog niet helemaal wakker. Om half 8 zouden we vertrekken richting de grens van Mauretanie/Senegal maar toen had de helft nog niet ontbeten dus dit werd wat later.
Rond 9 uur waren we er dan toch, het was heel apart allemaal. Paspoort inleveren en weer ophalen, inleveren, ophalen en zo bleef het maar doorgaan. Het heeft 2 uurtjes geduurd geloof ik dus dat viel me nog wel mee. Toen we langs de keet reden waar de politie zat zag je allemaal posters hangen van gezochte mannen, bizar.

Nadat we groen licht kregen bij de Marokkaanse grens (waar ik op het laatste moment nog een douanier heb omgekocht voor 5 euro haha) waren we in niemandsland. Hier was het een stuk warmer en ontzettend smerig. Overal lag troep. Vuilnis, autobanden, autowrakken, overleden televisies noem maar op! Er kwamen ook gelijk mensen op de auto af om te bedelen of om iets te verkopen. Toen we even moesten stoppen om te hergroeperen stapte iedereen uit en hier was onze gids niet blij mee, blijkbaar lagen er landmijnen en was het niet veilig, oeps...

Bij de grens van Mauretanie hebben we ong. 3 uur gewacht. Op een gegeven moment kwam er een jongen naar me toe en hij vroeg of hij met yara en mij op de foto mocht, haha. Het was inmiddels bloedheet dus toen ben ik afkoeling gaan zoeken in een auto met airco. Toen we groenlicht kregen zijn we onder begeleiding van het leger / politie naar ons hotel gereden. Heel veel stelde het niet voor volgens mij want ik zag maar 1 auto maar goed, niks aan te doen. Onderweg zagen we een paar krakkemikkige huisjes van hout waar mensen in woonden, duidelijk anders als Marokko en een stuk armer. In het hotel aangekomen bleek dat de tolk van de gids gek was op meisjes, heel ongemakkelijk en al snel irritant.

We hebben eerst gezamenlijk gedronken en wat bijgekletst en toen zijn we naar het dichtstbijzijnd dorpje gereden. We zaten met zijn vieren op het dak van Paul en Toby want dat mag hier blijkbaar. Het is moeilijk uit te leggen maar ik ga het proberen. Eerst hebben we een stukje over het asfalt gereden maar we gingen al snel van de weg af en het zand op. We rijden nu al minimaal 3 dagen door een grote zandbak en af en toe kom je een dorpje of een stad tegen en verder is er niks. Het kan goed zijn dat je een half uur op de weg rijdt zonder ook maar iemand tegen te komen. We zagen al snel een paar hutjes van steen (allemaal niet af) en voordat we het wisten waren we al in het dorp. Toen de eerste auto stopte om wat uit te delen waren er in no time 30 (? Heel veel) kinderen en ze vroegen allemaal om een cadeau. Wij hadden helaas niks bij ons. We zijn uiteindelijk even gestopt bij een trein waar de watervoorraad inzat voor het hele dorp. Hier zaten ook kinderen uit het dorp, super schattig! Zodra er een camera tevoorschijn kwam sprongen de kinderen al in de houding voor de foto. We hebben hier even gezeten en zijn toen weer teruggegaan naar ons 'hotel'.

'S Avonds hebben we onze bedden klaargemaakt want we hadden met de dames een kamer maar deze was leeg. Nog even gekletst met de rest en toen snel naar bed!

Dag 16.

Vandaag zijn we op de rijkste school geweest in Mauretanie. Voor vertrek adviseerde jan ons om een sjaal mee te nemen zodat we ons konden bedekken iedereen moest ook een lange broek aan. Toen we aankwamen in het dorp werd het gelijk stil in de auto. Een sloppenwijk, je leest erover, je ziet er foto's van, je hoort er verhalen over maar dat het zo overweldigend zou zijn had ik echt niet verwacht. Kinderen die met hun blote voetjes door het vuilnis heen rennen, kinderen met kinderen, geiten op straat en ga zo maar door.

Toen we op de school aankwamen werd het al heel snel druk rondom de auto's maar toen we de auto uit stapte werd het echt bizar. Iedereen kwam naar ons toe en wou met ons op de foto en ons aanraken. Gelukkig gingen we snel richting de lesruimtes, hier was het wat rustiger. Ik stond echt te trillen op mijn benen. Niet uit angst, dat niet maar ik moest wel even omschakelen, tegen de tijd dat we bij het derde lokaal waren was het gelukkig over. Ondertussen was ik al 30 x op de foto geweest met leerlingen van de school ( als het niet vaker is geweest). De mannen hadden hier niet zoveel last van volgens mij en dienke was zo slim geweest om haar sjaal om haar haren te doen, de volgende keer ga ik het dus ook zeker doen. Ondertussen had ik kennisgemaakt met een paar meiden van de school, die hebben me eigenlijk de rest van de rondleiding begeleid en geholpen wanneer het te erg werd met foto's enz. Ik ken geen Frans helaas dus de communicatie was wat lastig soms maar met handen en voeten kom je ook ver. Ze hebben tot 2 x toe geprobeerd om mijn haren af te knippen, godzijdank is het niet gelukt want ik wil mijn blonde krullen graag zelf houden hahaha. Ze hadden aan sophie gevraagd of ze haar ondergoed mochten hebben als aandenken aan haar. Haha De school zag er goed uit in vergelijking met wat we tot nu toe hadden gezien van Mauretanie dus dat was fijn om te zien. We zijn rond 1 uur vertrokken op de school en ik was helemaal bekaf maar we zouden nog het dorp ingaan.

We hebben eerst wat gegeten (ik) met pijn en moeite. Ik vertrouwde het voor geen meter en ik durfde de keuken niet eens in te kijken dus laat staan eten in dat vliegenhok, gelukkig was het wel gezellig :). Nadat we gegeten hebben zijn we het dorp in gegaan. Ik bedoel het niet respectloos maar gadverdamme. Het was zo ontzettend smerig. We liepen richting het strand en de stank werd steeds erger. Een open riool dat de zee inliep, afgehakte haaienkop op het strand en weer overal vuilnis. Toen we een stukje verder liepen kwamen we bij een soort visdrogerij. Bleeeeeeghhhh overal lag vis te drogen en overal lagen stapels dooie vissen, roggen of haaien. Op een gegeven moment zagen we zelfs een zwarte rat liggen (dood). Bah bah bah. Snel weg daar! Heb vervolgens gewacht op het bankje bij het restaurant want ik had even genoeg gehad voor 1 dag. Toen we terug naar huis reden kregen we te horen dat we vanavond feest hadden, super leuk!

Achter ons kampement stond een tent die ze helemaal hadden ingericht voor het feest, net voordat het feest begon vroegen ze aan ons (de dames) of we in mauretaanse kleding naar het feest wilden gaan, oké ook leuk! Toen we zover waren kregen we het idee dat er ook van ons verwacht werd dat we zouden dansen, hmmm minder leuk maarja even door de zure appel bijten en gewoon meedoen. Uiteindelijk hebben we 2,5 uur mee gedaan en toen vonden we het welletjes! Voor de mensen die het niet geloven er zijn foto's haha.

Dag 17.

Vandaag zijn we vertrokken naar ons volgende hostel. We hebben een prachtige route gereden en we hebben gepauzeerd op een heel mooi strand. De mannen hebben nog gespeeld met een powerkite. Zag er leuk uit! Vooral toen de lokale bevolking mee ging doen. We zijn nu net aangekomen in ons hotel maar wifi is as usual barslecht. Ik probeer nog wat foto's up te loaden maar ik val om van de honger dus eerst even lekker eten!!!